Cd

Op onze cd Vrij staan de dertien liedjes uit de voorstelling Liedjes over van alles én een bonustrack. Je kunt een cd bestellen door een mail te sturen met je adres, dan stuur ik ‘m naar je op. Prijs: €10,- (verzendkosten zijn €2,-).

We hebben de cd met heel veel plezier opgenomen bij Clay Records in Groningen.

20160604_134755-1

Bij elk liedje hoort een verhaal. Lees hier waar de liedjes over gaan:

Van ons allebei

Voor het raam van een huis in de Oranjebuurt staat een tafel waar twee mensen aan zitten. Zij kijkt verslagen naar haar handen. Hij wiebelt wat ongemakkelijk heen en weer. Achter de tafel hangt een grote foto van hen, waarschijnlijk speciaal op canvas af laten drukken bij de Hema. Stralend kijken ze naar de camera, zij met sproetjes, hij met een rode neus. Als ik ze zo aan tafel zie zitten, zijn ze mijlenver van dat geluk verwijderd.

Kleine meid                            

Bij de lage klimtoren in het Noorderplantsoen staan een jonge vrouw en een klein meisje. Het meisje heeft net zulke blonde haren als haar moeder. Haar roze jurkje piept onder haar winterjasje uit.

Jij en ik

Een tijd terug vond ik in een oud fotoboek een gedichtje van mijn vader, dat hij schreef op 5 augustus 1987. Ik was toen twee jaar oud. We waren in Clairvaux, Frankrijk (dat staat onderaan het gedichtje). Ik heb het op muziek gezet.

Ze is weg

Aan het einde van de Noorderbinnensingel staat aan de rechterkant een verzorgingstehuis: Woonzorgcentrum Ebbingepoort. Achter een van de ramen zie ik een oude heer zitten, zijn handen op zijn schoot gevouwen. Hij staart naar buiten. Zijn ogen lief, maar leeg. Even kruisen onze blikken elkaar.

Papa

Aan het einde van het Wilgenpad ga ik rechtdoor en passeer de ingang van het crematorium. Ik loop de Paddepoelsterweg op. Achter de sloot zie ik aangelegde begroeiing, met ingerichte hoekjes om overledenen te kunnen gedenken. Aan een van de stenen hangt een windgong die zachtjes heen en weer wordt gewiegd door de wind. Ik zie een man van middelbare leeftijd. Hij zit gehurkt voor een gedenkplaat en raakt met zijn rechterhand de steen even aan. Zijn hoofd is gebogen.

Joep

Ik passeer een graspad met een naam die mijn aandacht trekt: Laan naar het klooster. Door de regen van de afgelopen dagen wordt het gras her en der afgewisseld met modderpoelen. Ik moet goed uitkijken waar ik mijn voeten neerzet. Daardoor zie ik het hondje dat mijn kant op stuift (met zijn blik strak op mijn enkels gericht), pas te laat.

Vrij

Vanaf de Iepenlaan loopt een jonge vrouw mijn kant op. Ik zie haar even twijfelen als ze mij ziet, maar ze gaat toch naast me zitten. We groeten elkaar zachtjes. Ik zie dat haar ogen rood zijn. Ze snuift. ‘Gaat het?’ vraag ik voorzichtig. Ze kijkt me even aan. ‘Ja’, zegt ze. ‘Het gaat. Een beetje. Maar deze periode doet me altijd denken aan een vreselijke tijd.’ Ze vertelt me haar verhaal.

Je naam

Ik passeer zorgcentrum Patrimonium. Een groot en hoog gebouw, veel ramen boven elkaar, met een vijver ervoor. Ik stel me voor dat achter een van die ramen een oude vrouw zit. Ik moet denken aan mijn favoriete oude tante. Ook zij bracht de laatste jaren van haar leven in zo’n tehuis door en ik ging als jong meisje bij haar op bezoek. Soms wist ze wie ik was, maar vaker niet.

Soms

Ongeveer halverwege de Van Oldenbarneveltlaan trekt een woonkamer mijn aandacht. De gordijnen zijn open, de lampen aan. Op de bank zit een vrouw. Ik schat haar halverwege de dertig. Ze heeft een grote theekop tussen haar handen geklemd en haar benen onder zich getrokken. Ze staart een beetje dromerig naar buiten.

Morgenvroeg

In de Ebbingestraat begroet een man een vrouw met een kus op haar wang. De vrouw heeft een dikke winterjas aan die spant om haar bolle buik. Hij legt zijn hand even glimlachend op die buik, zij lacht naar hem. Dicht tegen elkaar aan lopen ze verder.

Grijs en oud

Ik ga een restaurant binnen om wat te eten. Aan het tafeltje naast me zit een jong stel. Hij heeft een goed getrimde baard, zij heeft haar blonde haar in een slordige knot bovenop haar hoofd vastgezet. Ze houden elkaars hand vast.

Mijn meisje

Een blonde vrouw pakt haar telefoon en laat haar vriendin foto’s zien. Haar vriendin lacht ontroerd en pakt de arm van de blonde vrouw vast. Als de ober komt, bestellen ze allebei een glas rode wijn. Dan valt er een korte stilte. Ze kijken elkaar aan en vragen tegelijkertijd om een portie bitterballen. Ze moeten erg lachen om hun losbandigheid. De ober lacht beleefd terug en schrijft de bestelling op.

Het Noorderbad

Een meisje met lange blonde haren loopt over de Grote Markt. Op de trappen van het stadhuis zit een jongen van ongeveer haar leeftijd. Als hij haar ziet staat hij op en blijft even verstijfd staan. Hij volgt haar met zijn ogen. Twijfelend doet hij een stap naar voren…